Tuin aanleggen

Iemand vroeg me onlangs hoe plant je een klimophaag, wel… de klimophagen in onze tuin heb ik zelf niet aangeplant. Een van onze buren, wiens perceel grenst aan zeven (7!) tuinen, had zelf het intitiatief genomen om zijn buren te overtuigen een klimophaag aan te planten. Iedereen is daarmee akkoord gegaan, waardoor de hagen in onze buurt een zekere eh… uniformiteit hebben.

Aan een klimophaag zijn voordelen en nadelen verbonden. Positief als we steeds zijn, zullen we met de voordelen beginnen:
- Klimop groeit snel, een haag van ongeveer 2 m hoog is op vier jaar volgroeit
- De haag is gemakkelijk te scheren en in vorm te houden
- Klimop is zeer sterk en blijft altijd mooi groen, mits regelmatig snoeien
- Met een hoogte van 2 m heb je een prima bescherming tegen de wind, daar de haag nog lichtjes wind doorlaat, ontstaat er geen valwind vlak achter de haag, dus een extra beschutting voor de planten die vlak achter de haag staan
- Het plantgoed is relatief goedkoop, met wat stekken van iemand die net zijn haag gesnoeid heeft kom je al een heel eind

Nadelen:
- De drager, Bekaertdraad of iets dergelijks, is vrij duur
- Het is een hele klus om de drager te installeren: beton gieten, paaltje erin, draad spannen enz..
- Klimop groeit vlug, dus 3 maal per jaar scheren

Wordt vervolgd

read comments (4)

Elke tuinliefhebber zou deze twee standaardwerken in zijn of haar bibliotheek moeten hebben: “Vaste Planten” en “Bloeiende Heersters”, allebei geschreven door Roger Phillips en Martyn Rix, uitgegeven bij het Spectrum.

Deze boeken zijn veel waardevoller dan de modale plantenencyclopedie: ze bevatten een ongelofelijke hoeveelheid informatie, per soort zijn heel veel variëteiten opgenomen, voor de Seringen zijn dat er bijvoorbeeld 34! Verder is er een uitgebreide beschrijving per soort en variëteit die het volgende vermeld: land of streek van herkomst, bloeiperiode en bloeiwijze, hoogte en eventuele omtrek, grondsoort en zon of schaduw.

De vaste planten en heesters zijn gerangschikt naar bloeiseizoen beginnend met de late winter en het voorjaar en eindigend met de vruchten en de herfstkleuren in het najaar.

De grootste troef van beide plantengidsen is echter de fotografie, die is echt fenomenaal, zowel de collages van de verschillende variëteiten als de foto’s van de planten in hun natuurlijke omgeving.

Noot 2009: de boeken zijn spijtig genoeg al een paar jaar niet meer voorradig in het Nederlands.

read comments (2)

Door dit blogje heb ik bijna een bijverdienste: tuinen onderhouden Vooral het snoeien blijkt een moeilijke bezigheid te zijn, ook advies (liefst dan nog met een plantschema) over de aanleg van borders is zeer welkom. Voor een paar goede vrienden heb ik dit toegezegd, maar ik moet ermee stoppen daar ik anders geen tijd meer zou overhebben om onze borders aan te leggen.

Dus zal ik ten gepasten tijde wat snoeiadvies geven. Het belangrijkste advies nu is: wachten. Het is nog veel te vroeg om te snoeien, de afgesneden delen zouden kunnen invriezen. Ook het loof en de stengels van de vaste planten laat je best nog staan tot in het vroege voorjaar. OK, misschien oogt dit wat slordig, maar het geheel van stengels en bladeren beschermt de grond en dus ook de planten tegen al te strenge nachtvorst en het verteerde materiaal zal de aarde verrijken.

read comments (2)

Een paar weken geleden hebben we onze bomen geplant! Een kleine reportage:

De lindeboom is 4,5 m, de esdoorn 4 m hoog en de prunus een dikke 2 m.
Alles staat na het slechte weer van de voorbije week nog rechtop, behalve de Prunus Amanogawa. Die had door de uitzonderljke warme herfst nog bijna al zijn bladeren en is door het gewicht van de sneeuw gekapseisd, daar moet dit weekend nog een paaltje tegenaan.

read comments (1)

Nu we een open haard hebben, moeten we natuurlijk ook een vooraadje hout aanleggen. Maar waar? En hoe kunnen we de houtmijt beschutten? Je kunt natuurlijk de houtblokken gewoonweg op elkaar stapelen en ze afdekken met…, plastic, golfplaten. Een niet zo fraaie oplossing. Vorige maand hebben we op verschillende locaties in de tuin getracht de toekomstige houtmijt vorm te geven met een paar balken.

De geschiktste plaats is naast ons tuinhuis, als je een kotje erbij zet doe je dat best naast een bestaand kotje, dat valt minder op… We ontwierpen een constructie met halve houten balkjes als dak en een aantal ronde palen (die we recupereerden van de ‘paalconstructies’ die we verwijderden) als ‘wanden’. Die houdt de houtmijt wat luchtig, terwijl je er toch een flinke voorraad hout in kwijt kunt.

Ik weet het, een architectonisch meesterwerk is dit niet, maarrr: we gaan het geheel laten overgroeien door een bruidsluier, een van de snelstgroeiende klimmers die er zijn. Dan vangen we twee vliegen in één klap, de houtmijt zal letterlijk verdwenen zijn en we hebben een functionele structuur om een mooie bruidsluier tegen te laten groeien.

read comments (0)

Vorige week zaterdag hebben we onze bomen (boompjes) uitgekozen en besteld bij Tuinplantencentrum Philip Bauwens in Evergem. Ze worden 14 november bij ons geleverd. Zoals reeds gezegd gaat het om een ‘Tilia platyphyllos’ of zomerlinde en een ‘Accer Campestre Elswijck’, een Esdoorn. Het Tuincentrum heeft een enorme oppervlakte en ze hebben een heel grote keuze, ook binnen de variëteit. Zo konden we bij de linde kiezen uit een bosje lindebomen, wat de keuze er niet gemakkelijker op maakte…

Daar we de bomen thuis laten bezorgen (we hebben overwogen om ze met een bestelwagen zelf te transporteren, maar met tamelijk grote bomen is dat een heel gedoe en de kans op beschadiging is reëel) hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog een paar planten mee te laten brengen: ‘Prunus Amanogawa’ een Japanse sierkerselaar met een rank silhouet die een meter of 10 hoog wordt.

Verder een ‘Aralia Elata’, de Nederlandse naam is duivelswandelstok.
Deze heester met decoratieve bladeren die tot 80 cm groot worden en bloemen in pluimvorm staat vol met scherpe doornen. De Aralia wordt 5 meter hoog en is een heel opvallende solitair. De bladeren verkleuren in de herfst prachtig rood en na de bloei komen er talrijke zwarte bessen die veel vogels lokken. Uit de wortels komen nieuwe stammen ophoog waardoor de boom soms moeilijk in bedwang te houden is.

read comments (0)

Zoals de man in het tuincentrum had aangeraden, heb ik de stam van onze Catalpa ‘afgewassen’ met een spons en een sopje met bruine zeep, ik hoop dat onze geburen met niet bezig zagen…

Nu dit hielp niet echt om de schimmel te verwijderen, die zit tot diepin de barsten en groeven van de bast. Gans de stam insmeren met een kleverige pasta tegen houtwonden en rot, leek ons esthetisch en praktisch niet zo’n goed idee.

Ik heb bij AVEVE dan maar een middel gezocht tegen schimmel en meeldauw en daar de stam mee besproeid, dit is nu een week geleden en de schimmelvorming is wat geminderd maar nog niet helemaal verdwenen. Misschien heeft het middel iets meer tijd nodig om in te werken.

Ik heb ook een buisvormige plastic grille gekocht om het onderste gedeelte van de stam te beschermen tegen kattenklauwen, zodat verdere schade wordt vermeden.

read comments (0)

Een citaat van William Robinson uit ‘The English Flower Garden and Home Grounds’ (1883):

Een van de belangrijkste punten in de opbouw van een tuin is de plaatsing van de bloemen met inachtneming van hun kleurenffect. Te vaak is een tuin een verzameling willekeurig samengebrachte planten of gaat het er, als er wel enig systeem in is te ontwaren zoals momenteel in het systeem van perken, om zoveel mogelijk en zo heftig mogelijke contrasten te maken; het resultaat is van een schrille opzichtige vulgariteit. In gemengde borders ziet men vervolgens gewoonlijk lijnen of gelijkmatig verdeelde vlekken kleur: vermoeiend en vervelend voor het oog, het bewijs dat misbruik van de beste materialen een effect teniet kan doen.

Bij het maken van een tuin moeten we steeds voor ogen houden dat we aan het schilderen zijn – een schilderij dat in meters en niet in centimeters wordt opgemeten, geschilderd met levende bloemen en gezien in de buitenlucht – zodat het schilderen ervan iets is wat we aan de schoonheid van de bloemen en aan het licht van de zon verschuldigd zijn; dat de kleuren met een zorgvuldige afweging en bewust moeten worden aangebracht, zoals een schilder ze aanbrengt om zijn doek en niet neergesmeten in doodse klodders. Liever harmonie dan contrast – grootse harmonieën van rijke, schitterende kleuren en een goed verloop van zulke harmonieën zouden de norm moeten zijn.

Kijk ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen

read comments (0)

De catalpa in onze tuin heeft schimmel op zijn stam, witte stipjes die zich in de barsten van de stam nestelen. Niet geheel ongevaarlijk dacht ik, omdat er oorspronkelijk vier catalpas naast elkaar stonden, twee zijn afgestorven en eentje kreeg geen bladeren meer, maar wel nieuwe scheuten aan de basis; alle hadden ze een stam die bedekt was met schimmel.

Dus tijd om het advies van een professional in te winnen, een vriendelijke man van Tuincentrum Van Eeckhout zei dat de schimmel op zich niet zo gevaarlijk was indien de stam geen verwondingen vertoonde. Hij informeerde of er geen katten hun klauwen aan de stam scherpten, blijkbaar een veel voorkomend probleem bij bomen met een zachte bast, zoals catalpa’s en accasia’s.
Er lopen inderdaad wat poezen rond in de buurt die ook af en toe aan onze catalpa krabben.

De remedie: de stam afwassen met een spons en water met een natuurlijke zeep…
De wonden instrijken met een wondafdekkend middel en een bescherming onderaan de boom aanbrengen zodat de katten de stam niet meer kunnen beschadigen.
We zullen het volgende week eens proberen.

read comments (0)

Vorig weekend hebben we de woningzijde van de toekomstige petanquebaan afgelijnd met Buxus Sempervirens. Verschillende mensen vroegen zich af of zo’n haagje stevig genoeg zal zijn om een wegketsende boule van 730 g tegen te houden. De eerste jaren natuurlijk niet, maar buxus groeit niet zo vlug en vormt dus vrij stevig hout en krijgt met een goede bemesting een heel dichte structuur.

Bovendien hebben we de stekjes slechts 10 cm uit elkaar geplant, zodat er een dense begroeiing zal ontstaan die zelfs de boules van een volbloed tireur zoals Mark zou moeten weerstaan. Merk op dat ik dit in de voorwaardelijke wijs geschreven heb… Maar we hebben er goede hoop op.

De stekjes, ongeveer 130 stuks, haalde ik bij mijn moeder die een heleboel buxushaagjes en -bollen heeft. Op aanwijzing van deze buxussite gebruikte ik stekpoeder om een goede beworteling van de stekjes te verkrijgen. De ideale maand om te stekken is september, dus we zijn een maand te laat, maar met het uitstekende nazomerweer van de laatste weken, moet het ook wel lukken hoop ik.

read comments (0)