Tuin aanleggen

Iedereen werkt mee aan een propere stad.
Samen met de vallende herfstbladeren verschijnen in sommige straten ook de bladkorven weer in het straatbeeld. Vanaf eind oktober kan je er de bladeren van straatbomen in kwijt, die rechtstreeks in je voortuin neerdwarrelen.

Wim Moerdijk (Groendienst): “Wie in een straat woont met grote straatbomen weet soms niet waarheen met al die bladeren. Vandaar dat de Groendienst samen met IVAGO sinds enkele jaren bladkorven ter beschikking stelt. Tussen eind oktober en begin januari worden er vierhonderd geplaatst, vooral in de randgemeenten. Dat gebeurt enkel op plaatsen met veel en grote straatbomen naast voortuinen. De bewoners werken enthousiast mee en verwijderen naast de bladeren uit hun voortuin ook vaak de bladeren van de straat. Helaas kunnen we er momenteel niet nog meer plaatsen. IVAGO, die de korven één keer per week leegmaakt, zit op het maximum van haar capaciteit.”
Bericht op de site van stad Gent.

Mooi initiatief, maar in onze straat worden geen bladkorven geplaatst; er staan nochtans al vrij grote platanen die flink wat bladafval geven. Dus hebben we vorige weekend zelf een bladkorf gemaakt. Erg moeilijk is dat niet, neem een rol Bekaert-draad en maak daar een cilinder van ongeveer één meter doorsnede mee. De einddraden vasthaken en naar binnen buigen zodat men zich niet kan bezeren aan de scherpe ijzerdraad en klaar is kees. De Bekaert-draad die wij gebruikten is ongeveer anderhalve meter hoog. Daar kan kunnen heel wat afgevallen bladeren in.

De korf hebben we uit het zicht, achter ons tuinhuis geplaatst. Daar kunnen de bladeren rustig teren en na een jaar of twee is de onderste laag omgezet in prima ‘potgrond’. Die kan worden gebruikt voor kamerplanten of als bodemverbeteraar in de borders.

read comments (3)

Gisteren was ik in de tuin aan het schoffelen- onkruid blijft maar groeien – en haalde een engerling naar boven, what else is new. De engerling was echter dood! De larve was wat verschrompeld en had een bruine kleur.
Oké één dode engerling maakt mijn herfst nog niet, maar even later kapte ik er nog één naar de oppervlakte. Dit exemplaar was (nog) niet dood, maar ook deze larve was aangetast door de nematoden (piepkleine aaltjes) die ik eind augustus over het gazon verspreidde.

Dus de engerlingenbestrijding (Hellingman Biocontrole) waar ik een paar blogjes geleden over berichtte helpt wellicht! Dat zou zeer goed nieuws zijn.
Volgend weekend ga ik op onderzoek in het gazon zelf.
Wordt vervolgd…

read comments (2)

Toen Antoon, de webeditor van “Tuin aanleggen” me vroeg om iets neer te pennen over mijn vijverervaring heb ik echt lang getwijfeld of ik er zou op ingaan. Geen valse bescheidenheid, ik weet één en ander over vijvers, maar ik durf mezelf helemaal geen specialist te noemen, laat staan dat ik een ‘freak’ ben.

Met vallen en opstaan, en altijd met bescheiden middelen heb ik met succes enkele vijvertjes aangelegd. Ik wil deze ervaringen zeker met jullie delen, maar onthoud: mijn tips zullen niet bestemd zijn voor de koi-fanaten, voor zij die ten koste van alles zo vlug mogelijk een “topvijver” willen hebben.

Ikzelf heb altijd 2 grote doelstellingen nagestreefd:
- kristalhelder water zonder gebruik van scheikundige additieven
- minimale vissterfte en spontane maximale voortplanting

Het is perfect mogelijk om op enkele maanden tijd een vijver te hebben die je de typische rust van klaterend water geeft, met kleurrijke vissen en veel groen. Hiervoor hoef je echt geen onmogelijke graafwerken te doen, complexe filtersystemen te installeren en diep in je portemonnee te tasten. Begrijp me niet verkeerd: ik heb niets tegen collega-vijveraars die het iets fanatieker aanpakken dan ikzelf, en meer professionele methodes toepassen. Het is allemaal een kwestie van keuzes. (“Kies en bemin je keuze” is nog steeds één van mijn lijfspreuken)

De komende weken neem ik je mee in
- de aanleg van de vijver (plaats, grondplan, materiaal, …)
- keuze van vissen
- voeding van vissen
- onderhoud van de vijver, ziektebestrijding
- vijverplanten
- …
- (forum voor al jouw vragen)

Tot slot nog een filosofische beschouwing :
(vooraf mijn excuses als ik de wetenschap te veel geweld aan doe, maar een goed verstaander begrijpt zeker waar ik naartoe wil …)
Vandaag zijn we “homo sapiens”, maar ooit waren we eencelligen, daarna leefden we in het water, en pas het laatste deel van onze evolutie kwamen we aan land om te worden wat we vandaag zijn. Het overgrote deel van ons DNA bestaat uit materiaal dat ons herinnert aan onze “waterperiode”.
Aan de rand van een vijvertje, met een blik op de visjes, komen er ongewild in onze hersenen morfinederivaten (endorfines) vrij, die aan de basis liggen van een typisch zalig en rustgevend gevoel. Denk daar maar eens over na…

Tot binnenkort, met mijn ervaringen bij de aanleg van een eenvoudige vijver.
Dirck Bogaert

read comments (2)

De voorbije twee jaar heb ik niet alleen over het ontwerp en het aanplanten van onze eigen tuin gehad, maar ook over specifieke planten, vogels, vlinders, milieu, tuinboeken, tuingereedschap, snoeien enz.

In ‘Tuin Aanleggen’ is de vijver nog niet aan bod gekomen om de eenvoudige reden dat ik er geen heb en er ook weinig kan over vertellen. Om vijvers ook hier te belichten ga ik een beroep doen op onze vroegere gebuur en vriend Dirck Bogaert. Hij zal het hier geregeld hebben over het ontwerp en de aanleg van de vijver, het onderhoud, keuze van vissen, enz. Hij heeft naar mijn bescheiden mening een paar heel mooie vijvers aangelegd die er goed uitzien èn geïntegreerd zijn in het tuinontwerp.

Wellicht wordt dit ook voor mij een ontdekkingsreis. Mijn echtgenote Hilde wil ook een vijver in onze tuin integreren, maar ik heb de boot altijd af gehouden (pun intended) wegens nu geen tijd, geen kennis… Wie weet komt het er toch nog van;-)

De eerste post van Dirck volgt binnen een paar dagen.

read comments (0)

Vorige herfst was ons gazon erg aangetast door engerlingen, de larven van de junikever. Die smerige beestjes vreten de wortels van het gras op, waardoor het gazon verzwakt en op de ergst aangetaste plaatsen het gras zelfs afsterft. Merels op hun beurt herkennen die plekken en ‘ploegen’ die om op zoek naar lekkere beestjes.

Enfin na veel werk: harken, effenen en opnieuw inzaaien ziet het grasperk er weer oké uit, maar ik wou toch van die engerlingen af. Een drastische methode is gif strooien, maar dat zou schadelijk zijn voor de vogels in onze tuin; dus dat is geen optie.
Na een speurtocht op het internet vond ik een milieuvriendelijk bestrijdingsmiddel bij de firma Hellingman.

Het gaat om kleine aaltjes, nematoden, die men met een gieter over het gazon euh, uitgiet. Ik bestelde een dosis voor 500 vierkante meter (250 miljoen nematoden!), dan kon ik meteen ook de borders behandelen. De aaltjes werden met de post opgestuurd, keurig verpakt in noppenfolie met een ‘icepack’ zodat de beestjes koel bleven. De dosis kan men immers een twee weken in de koelkast bewaren. Mijn huisgenoten waren een beetje wantrouwig over het feit dat er 250 miljoen ‘wormen’ in de ijskast zaten

Vorig weekend ben ik met de gieter in de weer geweest. Nadien het gras en de bordes goed nat gehouden want de beestje gedijen best in een vochtige omgeving. Hellingman beschrijft het als volgt:
Nadat de nematoden zijn uitgezet, gaan ze actief op zoek naar keverlarven die aanwezig zijn in de wortelzone. De nematoden dringen deze larven door natuurlijke lichaamsopeningen of rechtstreeks via de lichaamswand binnen. Eens in de larve binnengedrongen komen bacteriën vrij die in symbiose leven met de nematoden. Deze bacteriën zetten gastheerweefsel om in producten die makkelijk door de nematoden op te nemen zijn. De nematoden vermenigvuldigen zich in de engerling en wanneer die ontbindt, verspreidt zich een nieuwe generatie nuttige nematoden die op zoek gaan naar nieuwe engerlingen. Geïnfecteerde keverlarven of engerlingen verkleuren van wit-beige naar rood-bruin en het insect verslijmt waardoor het vaak moeilijk terug te vinden is. De eerste engerlingen kunnen na twee tot vier dagen reeds gedood worden.
Voor een goede werking is het belangrijk dat de vochtigheid van de bodem hoog is en dat de bodemtemperatuur niet daalt onder de 12°C gedurende vier weken na de behandeling.

Mijn goede gebuur Koen had meteen dezelfde dosis meebesteld, zodat we het probleem gezamenlijk kunnen aanpakken. Ik ben echt benieuwd of het zal werken. Goedkoop is het niet: de dosis die ik bestelde (voor 500 m2) kost verzendingskosten inclusief 103 euro. We zullen volgend jaar begin juni weten of de aaltjes hun werk hebben gedaan. I’ll keep you posted!

read comments (7)

Vorig jaar schreef ik over mulching met cacaodoppen. Die strooide ik tussen lavendelstruikjes en de haag. Het is immers bijzonder vervelend om tussen die lavendelstruikjes te moeten wieden, je kunt bijna niet aan het onkruid en al gauw zijn je handen geschaafd door de scherpe takjes.

Mulching met cacaodoppen is zeer doeltreffend, als de laag dik genoeg is blijft het meeste onkruid weg. Ik zeg wel het meeste, want een heel hardnekkig onkruid is de knollathyrus, die blijft de kop opsteken. Het is een klimplantje dat zich in de haag vasthecht en zich tussen de lavendel nestelt. We hebben er wel minder last van dan vorig jaar.

Op het post van vorige jaar kreeg ik nog een (late) interessante reactie:

Ik weet niet of je je probleem al hebt opgelost (oude post) maar ik heb in een brochure van Velt (dacht ik) gelezen dan karton hiervoor zou helpen. Leg een stuk dik karton op de plaats van het hardnekkig onkruid en hierboven een dikke laag mulch, hierdoor kan de plant niet aan de oppervlakte komen en hij sterft af wegens voedsel tekort. Eventueel herhalen moest het er toch doorkomen.? Gebruik wel ongeschilderd karton (niet goed voor de bodem anders)

read comments (0)

Het is een tijdje geleden sinds het vorige bericht, maar de vakantie en een carrièrewissel zitten daar voor iets tussen. We zijn er echter weer helemaal klaar voor.

Het is tijd om eens een paar projecten van vorig jaar te evalueren.

Vorige jaar kocht ik een gasbrander om het onkruid op verharde oppervlakken te verdelgen. Dit systeem wordt op grote schaal gebruikt door professionals naar het schijnt. Wel, het werkt NIET! Ik ben verschillende keren, viermaal, (met een paar weken tussen) het onkruid te lijf gegaan met de brander, maar het onkruid komt alsmaar terug. De grassprietjes of blaadjes verwelken wel, maar blijkbaar zitten de wortels tussen de klinkers dusdanig diep, dat die niet afsterven. Het onkruid, gras, paardenbloemen en nog wat spul waarvan ik de naam niet ken, komt na een paar weken terug te voorschijn.
Uitrekken is geen optie, het is dus met pijn in het hart dat ik, zeer lokaal, toch onkruidverdelger moet gebruiken.
Dus laat ik duidelijk zijn: de propaan gasbranders ‘met ergonomische steel’ die in tuincentra te koop zijn werken NIET!

De gasbrander is wel uitermate geschikt om de barbeque aan te steken!
Volgende keer bekijken we nog een methode om onkruid te bestrijden.

read comments (0)

In veel (heester)borders zie je tussen de struiken de onvermijdelijk boomschors liggen. Ok, soms is dit nuttig: uitdrogen van de grond voorkomen, onkruid weghouden… Maar let’s face it, it’s ugly as hell. Een creatieve oplossing is het gebruik van bodembedekkers. Die houden, op termijn, ook het onkruid tegen èn de bodem vochtig.

Nu kun je enorm veel planten als bodembedekker gebruiken: groenblijvende of bladverliezende, planten die heel snel uitbreiden of juist planten die op hun plaats blijven, uitbundig bloeiende bodembedekkers of planten met een fraai blad. Het is niet de bedoeling van om hier een opsomming te geven van interessante bodembedekkers, daar spenderen we op een andere keer wel een paar postjes aan.

Nu concreet voor deze border koos ik een paar bodembedekkers die vlug groeien, mooi bloeien en tijdens de verschillende seizoenen iets interessants te bieden hebben.
Een paar weken geleden kocht ik in de Tuinbouwschool van Melle, 10 geraniums ‘Johnson’s Blue’. Een mooie variëteit met lila-blauwe bloemen op een niet al te lange stengel en grote diep ingesneden bladeren. Deze geraniums bloeien van mei tot augustus!
De plantjes zitten sinds begin mei in de grond en zijn al fors in omvang toegenomen. Aan de buitenzijde van de plantjes duiken steeds nieuw blaadjes op en stengels die tegen de grond gaan wortelen meteen. Dus wie volgend jaar een geranium in de tuin wil kom gerust eens af

Vrouwenmantel of Alchemilla mollis is één van mijn favoriete planten. Zelfs als de plant niet bloeit zijn er de altijd frisgroene blaadjes waar de dauw- of regendruppels zo fotogeniek op blijven liggen. De groengele bloempluimen komen midden juni te voorschijn en blijven gans de mand juli zitten. Nadien wordt er zaad gevormd, als je bloemstengels laat staan kun je volgend jaar de buren èn hun kennissen voorzien van jonge plantjes. Knip je de bloemstengels tijdig af, dan komt er een tweed bloei in augustus!
Alchemilla kent een rijke geschiedenis, de naam verwijst naar alchemisten die de dauwdruppels gebruikten om de steen der wijzen te vinden. Een leuke uitleg hierover is op de site van Plantaardigheden

Binnenkort een paar foto’s van de border, maar we moeten eerst wat wieden om hem presentabel te maken…

read comments (0)

De heesters zijn gekozen omdat ze een verschillende kleur van bladeren hebben, ze bloeien in verschillende seizoenen en ook belangrijk: ze hebben zeer sterk geurende bloemen. Daardoor gaan we een doorgang naar het terras hebben die een groot gedeelte van het jaar een heerlijke geur zal verspeiden.

Osmanthus burkwoodii of schijnhulst bloeit vroeg in de lente, de witte kleine bloemetjes ruiken een beetje naar jasmijn. De donkergroene bladeren zijn 2 – 4 cm lang, de onderzijde is iets lichter van kleur. Deze groenblijvende heester kan men perfect snoeien en bereikt makkelijk een hoogte van 2 meter. Heb je niet zoveel plaats dan kan je hem ook kleiner houden.

Ligustrum ovalifolium, stond (staat) in ontzettend veel tuinen als haag en is daarom niet echt meer ‘in de mode’. Spijtig want de struik kan ook als solitair aangeplant worden en trekt veel vogels, bijen en vlinders aan. De eerder onopvallende bloemetjes verspreiden mijn favoriete geur in de tuin. Ik ben er echt gek op, merkwaardig genoeg deelt niet iedereen mijn mening Als de bloemen uitgebloeid zijn verschijnen er zwarte besjes die vogels erg lekker vinden. Liguster is een snelgroeier, in onze vorige tuin hadden we een haag die minstens 2 maal per jaar moest worden geschoren. Een liguster in struikvorm moet misschien maar 1 maal per jaar worden gesnoeid, best in de vroege lente.

Viburnum tinus is een groenblijvende struik met leerachtige bladeren tussen 3 en 10 cm groot. ?Hij krijgt veel trossen wit-roze bloemetjes, die later blauwe bessen worden en hij bloeit tussen oktober en februari, een van de weinige struiken die voluit in de winter bloeien. De bloemen ruiken heerlijk en doen in de donkere wintermaanden naar de lente verlangen. De struik, inheems in het Middellandse- Zeegebied, maar ondertussen goed winterhard gekweekt, kan in de volle grond ongeveer 4 meter hoog en even breed worden. Viburnum tinus kan forse snoei verdragen, een van de mensen die actief is op het forum van Tuinadvies heeft er zelfs een haag van gemaakt. Meestal zullen we enkel snoeien om de vorm te verfraaien of om op hoogte te houden.??Volgende keer iets meer over de bodembedekkers van onze nieuwe border.

read comments (1)

Ik heb nog een bordertje aangelegd in het verlengde van ons terras. De bedoeling is om het terras wat meer aan te kleden en wat geborgener te maken. Het terras wordt aan de kant van de border nu ook afgeschermd door een rijtje houten palen van ongeveer 1,7 meter hoog, waar we een paar clematissen tegen laten groeien.
Een bijkomend voordeel is dat de oppervlakte gras weer wat slinkt en er dus minder gras moet worden gemaaid!

Het moet een onderhoudsvriendelijke border worden met vooral heesters en bodembedekkers. De heesters: een osmanthus, een ligustrum, een viburnum tinus en een euonymus. De heesters zullen op termijn een haagje vormen, een doorgang van de zijkant van de woning naar het terras. Bedoeling is ook dat als de struiken uitgegroeid zijn tot een haag, ze wat schaduw werpen op de grote glaspartij van het bureau.
Volgende keer iets meer over de planten zelf en een paar foto’s.

read comments (0)