Tuin aanleggen

In maart worden ook de rozen gesnoeid, dit is geen moeilijke klus mits men een paar basisregels in acht neemt. Rozen bloeien op het hout van hetzelfde jaar, de takken van vorige jaar moeten we terugsnoeien tot op 2-3 ogen, boven een oog dat naar buiten gericht is, zo houden we de struik open. Neem ook de dode en zwakke takken weg.

Bij stamrozen past men hetzelfde principe toe, boven de oculatie van de stamroos heeft men het gestel van de roos, daarboven neemt men alle takken tot op 2 – 3 ogen weg. De uitlopers die onderaan uit de stam zelf komen zijn wilde scheuten en moet men verwijderen.

De snoei van klimrozen is iets ingewikkelder. Hier wordt eerst een takkengestel gevormd dat ergens (een pergola of een houten rek dat tegen een muur bevestigd is) tegenaan groeit. Een nieuwe plant snoei je tot ongeveer 50 cm terug, zodat er genoeg takken uit het gestel komen om tegen de structuur op te binden. In maart alle zijtakken tot op 2 ogen terug snoeien. De hoofdtak verder leiden tot de gewenste vorm en lengte bereikt is en de jaren daarna de zijtakken blijven wegnemen. Na een paar jaar is het mogelijk dat de klimroos onderaan wat kaal wordt en hier niet meer bloeit, dan moet je een oudere gesteltak wegnemen zodat hier een nieuwe scheut ontstaat waarvan je opnieuw de zijscheuten wegneemt zodat er hier nieuw hout tevoorschijn komt waarop dan weer bloemen komen.

read comments (2)

Bij sommige planten is het snoeien wat ingewikkelder.

Bij de hortensia’s onderscheiden we 2 grote groepen:
- Hydrangea macrophylla
- Hydrangea paniculata

De macrophylla, met grote bolvormige bloemen of platte bloemschermen zoals de populaire ‘Teller’ of ‘Blue Wave’bloeit op oud hout. Dus hier niet te grondig snoeien of je hebt later op het jaar geen bloemen. Eind maart nemen we de uitgebloeide en verdroogde bloemen weg, ook de zwakke scheuten worden verwijderd. Om de struik te verjongen snoeien we ook ongeveer 1/3 van de oude takken weg. Zo houden we onze hydrangea’s ‘jong’en krijgen we op die plekken nieuwe scheuten die volgend jaar zullen bloeien.

Paniculata’s snoeien is simpel, snij alles weg tot op het onderste paar knoppen. Deze variëteit bloeit immers op takken die datzelfde jaar worden gevormd. Ook snoeien eind maart, zoals steeds: niet tijdens vriesweer!

Ook bij de clematissen onderscheiden we twee groepen:

De eerste variëteiten bloeien in de lente, deze moet men in principe niet snoeien, alleen het dode hout wegnemen en alles wat binnen de perken houden, want deze soort kan flink woekeren. Tot deze groep behoren: de populaire montana’s en clematis alpina en macropetala.

Clematis montana

De zomerbloeiers worden in maart tot ongeveer 80 cm ingekort, uit de schijnbaar dorre takjes zullen nieuwe stengels te voorschijn komen die vanaf juni, juli volop bloemen zullen geven, Jackmanii en Rouge Cardinal zijn veel voorkomende soorten.

Clematis Jackmanii

read comments (0)

Bij het snoeien moet je altijd een doel voor ogen houden, dat kan zijn:

- versnellen van de groei of de hergroei na het planten.
- verbeteren van de lichtinval om bijvoorbeeld een gezonde blad-, bloem- en vruchtontwikkeling te bevorderen.
- het verkrijgen van een bepaalde vorm, zoals de haagvorrn, leivorm, bolvorm enz.
- verbeteren van de vorm of de natuurlijke vorm optimaliseren.
- wegknippen van oude bloemtakken om plaats te maken voor nieuwe bloemtakken.
- oude houtgewassen verjongen.

Heesters die in de zomer of herfst bloeien mogen nu gesnoeid worden. Veel heesters met een houtachtig gestel hebben enkel vormsnoei nodig of we snoeien om de plant binnen de perken te houden.

Sommige struiken echter bloeien op nieuwe scheuten van het huidige jaar, om deze scheuten te verkrijgen moet men diep terugsnoeien. Zo kunnen de twijgen van de vlinderstruik, Buddleja davidii, ingesnoeid worden tot op 1 of 2 ogen van de gesteltakken of de takken van het jaar ervoor.

Hypericum, Spiraea bumalda, Potentilla zijn voorbeelden van struiken die in maart tot 10cm boven de grond worden afgeknipt.

Wordt vervolgd

read comments (0)

Als alles goed gaat kunnen we binnen een paar weken (eindelijk) onze kruidentuin aanleggen. We gaan uit van een dambordpatroon van tegels en plantgaten. Ik heb hier vroeger reeds geschreven over de zoektocht naar tegels van een vierkante meter. De kruidentuin zal een oppervlakte van 30 m2 hebben, dit betekent 15 tegels en 15 plantgaten voor de kruiden.

Vorig weekend hebben we overtollige aarde weggebracht, met de vriendelijke hulp van onze gebuur Koen die de aarde kan gebruiken om een lager gelegen gedeelte van zijn tuin te verhogen.

De plek moet nog een 3-tal cm verder afgegraven worden, zodat we een diepte van 10 cm krijgen: er komt 5 cm stabilisé onder de tegels die ook 5 cm dik zijn. De plantgaten worden nadat de tegels aangebracht zijn opnieuw opgevuld met aarde en of potgrond tot juist onder het niveau van de tegels.

5 cm stabilisé lijkt niet veel, maar iemand die gewoon is van opritten aan te leggen vertelde me dat een dikkere laag stabilisé niet nodig is omdat de tegels door hun gewicht zelf (190 kg!) stabiel zullen liggen.

Dus kwestie van nog een paar uurtjes verder afgraven en we zijn er helemaal klaar voor!

read comments (0)

Deze zomer hebben we bepaald waar de gemengde borders komen in onze tuin. In een gemengde border, de naam zegt het al, staan zowel vaste planten, eenjarigen, tweejarigen, bloembollen, struiken en zelfs bomen door elkaar. Bedoeling van een goed geplande border is iets interessants te creëren voor iedere maand van het jaar.

Om een border te maken die gans het jaar aantrekkelijk is moet men met volgende factoren rekening houden:
- kleur
- bloeiperiode
- vorm
- textuur
- zon en schaduw
Naargelang we onze borders aanleggen zullen we hierop dieper ingaan.

In een geslaagde border lijkt het alsof de planten bij elkaar horen, dit ondanks een grote diversiteit. Een border maken lijkt op schilderen of beeldhouwen, door kleur en vorm wordt een harmonieus geheel gevormd, een beetje kleurkennis is geen overbodige luxe. Soms zie ik rose en knaloranje bloemen broederlijk naast of door elkaar staan, daar beginnen mijn ogen een beetje van te tranen.

read comments (0)

Tussen december en eind maart is het de tijd om fruitbomen te snoeien, die worden niet op dezelfde manier als heesters gesnoeid.
Bedoeling is immers een maximale opbrengst te behalen, daarvoor moet de boom, we spreken hier over laagstammen, zoveel mogelijk licht krijgen.

Begin met takken te verwijderen die elkaar raken of op een andere manier elkaar in de weg zitten, het is belangrijk dat je de takken geheel verwijderd. Halveer geen takken zonder dat je er een bepaald doel mee wilt bereiken.

Haal dan zoveel mogelijk takken weg die recht omhoog wijzen. Als er maximaal 3 of 4 takken blijven zitten die vertikaal staan is dat meer dan genoeg. De boom kan hierin zijn energie naar boven kwijt. Meer heeft de boom niet nodig omdat deze takken niet voor vruchten zorgen.

Uiteindelijk hou je een fruitboom over die vooral horizontale takken bezit. Probeer een zo gelijkmatig verdeelde boom over te houden zodat elke tak ongeveer evenveel licht van de zon vangt.
Oudere takken die al enkele jaren hebben gedragen hebben de voorkeur om gesnoeid te worden. Als u elk jaar enkele van deze takken helemaal weghaalt geeft u nieuwe takken een kans en houdt u uw vruchtboom vitaal.

read comments (1)

Vrienden van ons kochten onlangs een woning in Antwerpen, een mooie rijwoning van 5 m breed met een tuin van ongeveer 20 – 25 meter diep. Daar Karin en Eric geen ervaring hadden met snoeien en tuinieren in het algemeen, vroegen ze om eens langs te komen. Dergelijke stadstuin moet wat creatief worden aangelegd, zo niet wordt het een saaie boel. De vorige eigenaars hebben een dynamisch plan ontworpen, die de rechte lijn van de lange tuin breekt.

Vanaf het terras, een paar trapjes naar beneden, kom je op een slingerend pad van bangkirai-hout. Het pad is omzoomd met een strookje dolomiet, wat ook op sombere dagen wat kleur geeft, waarin rijkelijk muurpeper groeit. Langs gebogen borders afgezet met natuursteen en bruine baksteen komt men aan het einde van de tuin op een plekje blauwe hardsteen waar de zon het langst schijnt. Ongeveer in het midden van de tuin gaat het pad door een ‘rozentunnel’ een pergola waar verschillende soorten klimrozen tegen groeien.

Al bij al was er nog niet veel snoeiwerk nodig, er staan immers niet veel heesters in de tuin, enkel de rozen moeten flink worden gesnoeid. De holle stengels van de vaste planten laten we best nog wat liggen, die bieden bescherming tegen de koude nachten.

Om de tuin ook in de winter wat attractiever te maken, kunnen misschien hier en daar nog wat (groenblijvende) heesters aangeplant worden, zij zullen de borders ook wat meer reliëf geven.
Ik denk hier aan Vibirnum tinus of Osmantus.

Osmanthus

read comments (0)

Eind oktober merkte ik op dat onze Catalpa schimmel op de stam had (zie archief oktober), die situatie is ondertussen veel verbeterd door het aanbrengen (schrobben) van een schimmelwerend middel. Bij het zoeken naar een oplossing voor de schimmel, vond ik een zeer interessanten site over bomen: boomverzorging.

Paul C. Luttik en zijn team zijn actief op volgende terreinen:
- boominventarisatie en beheersplanning.
- ondersteuning van boompatrimonium.
- gedegen aanplant van bomen; van zaad tot kleine monumenten.
- opvolging van aangeplante bomen.
- kroonverzorging alle leeftijden.
- mismeesterde bomen corrigeren en
- ondersteunen (na bvb. kandelaberen of “vormsnoei”).
- ziektes determineren en tegenwerken.
- waardebepaling en taxaties van bomen.
- bodemverbetering en verluchting.
- werfbegeleiding en vorming

De filosofie van deze mensen is heel eenvoudig: laat een boom groeien zoals ie is en vermink hem niet door overbodige vormsnoei.
De site zijn heel wat voorbeelden te vinden hoe het niet moet: Telenet die sleuven voor de kabel trekt vlakbij een rij bomen op 1 meter van de stam, dus wortelbeschadiging onvermijdelijk. Gevolg twee jaar na de werken zijn heel wat bomen aan het afsterven.

Bomen die op werven nauwelijks beschermd worden.

Een van de pijnlijkste voorbeelden vinden we in Gent op de Korenmarkt, vlakbij de Hema. Ik geef na de foto de bijhorende tekst van Paul C. Luttik integraal weer.

Pleinmeubilair

Elk jaar worden deze eiken samen met honderden andere stadbomen, nodeloos aan hun bovenste levenssysteem “verzorgd”, vaag heeft men ergens een gevoel van “groene meerwaarde” die moet worden “onderhouden”. Indien men zo blijft weigeren de spelregels van deze organismen te respecteren (zie ignorance) dan kost dit op termijn inderdaad veel “groen” geld.
De eiken op deze foto zullen zich nooit kunnen ontwikkelen en dus ook geen echte meerwaarde geven aangezien ze nu al verzwakt en kwijnend het bewijs leveren dat dit systeem niet werkt.
Oplossing: pak het vakkundig in de diepte en de breedte aan om zo een blijvend voorbeeld te worden van het juiste groenbeleid en laat zo een paar sterke beelden na voor de kuierende achterkleinkinderen.

Er is nog veel werk aan de winkel, ook in de bewustwording van de groendiensten om het schaarse groen in onze steden op een adequate manier aan te pakken.

read comments (0)

Nu we toch bezig zijn over vogels, gisteren kreeg ik een interessant boekje over zangvogels in handen.

In de tuin kunnen we nu veel vogels zien aan de voederplaats, maar buiten kunnen we ze natuurlijk ook horen. Iedereen kent het zenuwachtig getjilp van mussen, het herkenbare wijsje van de merel (de visuele geluidsgolven sieren trouwens het hoesje van de recentste cd van Kate Bush) of de vink, maar hoe klinkt een Vlaamse gaai of een groenling? Wel dit boekje met cd geeft hier een antwoord op.

Het zal natuurlijk wat oefening en een paar luistersessies vergen om het gezang van de minder bekende zangvogels te herkennen. Er staan zo maar eventjes 80 tracks op de cd zodat alle bekende zangvogels van onze contreien de revue passeren.

Maar ook het boekje is de moeite: iedere vogel krijgt een duidelijke foto, meestal van het mannetje omdat die mooier zijn . Een korte inleiding legt de functie van het gezang (territoriumen en wijfjes lokken)uit, hoe men vogelstemmen kan leren herkennen enz.

Verder krijgt iedere vogel een beschrijving over het uiterlijk, de stem, de levenswijze en waar de vogel voorkomt.
Door de mooie foto’s, de heldere beschrijving en de vele geluidfragmenten op de cd is deze uitgaven een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de vogels in zijn of haar tuin!
Het boekje is bij Azur te bestellen.

read comments (0)

Natuurpunt organiseerde vorig weekend weer, voor de zesde keer reeds, de grote vogeltelling Voeren & Beloeren. Duizenden mensen observeerden de vogels in hun tuin rond de voederplaatsen. Het telweekend is een onderzoeksproject dat informatie oplevert over de variatie en evolutie aan vogelsoorten in tuinen.

Dit jaar werden gemiddeld 43 vogels per tuin geteld, een ferme stijging tegenover 31 vorig jaar. Het is niet zo dat er dit jaar plots meer vogels zijn, maar door de koude van de laatste weken komen ze meer voedsel in de tuin zoeken.
Ik telde er 22, niet bijster veel, maar dat komt omdat de tuin nog vrij kaal is. Met meer dicht struikgewas en een paar grotere bomen in onze tuin zullen we ongetwijfeld meer vogels kunnen lokken.

De top vijf van vorig jaar was: huismus, turkse tortel, merel, koolmees en pimpelmees.
Resultaten voor dit jaar worden rond 20 februari verwacht op de site van Natuurpunt.

read comments (0)